Theo van Gogh, Monument
De laatste paar maanden van 2005 heb ik me, op uitnodiging van de selectie commissie (o.a. CBK Oost/Watergraafsmeer en Marco Cops), onder andere bezig gehouden met het ontwikkelen van een cactus monument voor Theo van Gogh.
De gemeente heeft uiteindelijk voor een ander beeld gekozen dan het mijne. Dat is jammer voor mij, maar ik houd er uiteraard altijd rekening mee dat de keuze niet op mij valt. Om uiteindelijk niet helemaal met lege handen te zitten heb ik in dit soort situaties de gewoonte te zorgen voor een tastbaar eindresultaat dat bruikbaar is in tentoonstellingen of eventueel verkocht kan worden.
Gelukkig is er internet, en heb ik een website….
daarom hieronder een uitvoerige fotoreportage van mijn cactus idee.
De cactus staat inmiddels opgesteld in de tuin. Er hebben zich kopers aangediend, maar ik kan er nog even geen afstand van doen. Wie hem wil komen zien moet eerst even bellen.
Beschrijving van het werk:
De keuze voor cactus behoeft geen betoog.
De huid, het materiaal en de maat.
1) IJzeren ploertendodervormig lichaam, top gedeeltelijk van gelaagd glas.
2) Door de huid puilen 47 lichtgevende glazen doornen.
3) De voet is gemaakt van verzinkte staalplaten.
4) De grootste breedte (de voet) zal ongeveer 3.50 meter diam. zijn.
De grootste hoogte ongeveer 5.60 m.
Inhoudelijk:
Het lichaam van de cactus is opgebouwd door wikkelen en lassen van
2 ijzeren strips.
De strips refereren aan film, aan levensloop, aan life-line. 2 strips parallel omdat ook Theo’s oom, oom Theo vermoord werd!
Bij het wikkelen splitsen, overlappen en kruisen de strips elkaar, en vermenigvuldigen zich, dat kan ook omdat tussen Theo en oom Theo nog vele anderen vanwege het uitspreken van gedachtes zijn vermoord.
Door het lichaam aan de bovenkant niet af te maken maar in te vullen met molest bestendig glas, ontstaat de suggestie dat een stralende glazen kern is omwikkeld met ijzer. Alsof het licht verduisterd, ingesnoerd is, maar ook alsof de cactus niet is voltooid.
De doornen.
47 doornen, voor elk jaar dat Theo leefde een stekel.
De molest bestendige glazen doornen vormen ’s nachts een stekelig baken. De doornen zijn eigenlijk uitstulpingen van licht, ze braken zichzelf een weg door de knellende omstrengeling van de bandijzeren huid. Ze symboliseren Theo’s lust voor het onbelemmerd zijn.
De sokkel is een iris, een oog, maar ook een diafragma, een lens.
Het oppervlak van de sokkel is gebroken. De sokkel is het ijs van de vijver waar Theo als kind doorzakte in de tuin van zijn opa.
2005
“Monument for freedom of speech” 2005 (model) Made in a competition for a Theo van Gogh memorial.
It should have been 7 meters high, but now a beautifull garden sculpture.
Theo van Gogh was murdered by a Muslim fundamentalist because of his criticism of the Muslim community.
Filmmaker Theo van Gogh used to also host a talk show on Dutch television. This show was know for its openness. It was uncensored, frank and direct. No beeps. At the end of the show guests would get a gift, a wrapped cactus. They would have to carefully unwrap it and then Theo would ask his guest to kiss it. The cactus to him symbolised freedom of speech. Beautiful, but sometimes difficult to embrace, difficult to love.
46 glass thorns (one for every year Theo lived) break through the steel filmstrip skin of this unfinished cactus. the foot is an iris a diaphragm…. broken. etc etc.
